Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων του
σχολείου σου, του 4ου Δημοτικού Σχολείου Πρέβεζας, σε χαιρετάει και
σε ευχαριστεί, επειδή σε αυτά τα έξι χρόνια που πέρασες εδώ, υπήρξες χαρά για
τους συμμαθητές σου, επειδή ξέρει ότι στο νέο σου χώρο θα σου χρησιμέψει κάθε
μια από τις εμπειρίες που συνέλεξες, τις γνώσεις που προσέλαβες και το ήθος που
γνωρίζουμε καλά ότι έχεις. Στο Γυμνάσιο που σε περιμένει θα ξαναγίνεις μικρός,
πρωτάκι, αλλά θα είσαι πια και μεγάλος, γυμνασιόπαιδο!
Να βάλεις στόχους ευχόμαστε, να τους
πετύχεις όλους. Να σε καμαρώσει όλη η Πρέβεζα, σε ό,τι κι αν επιθυμήσεις.
Θυμήσου, καλός άνθρωπος είναι αυτός που κάνει το καλό και δεν επιθυμεί τη βλάβη
του άλλου. Σου έχουμε εμπιστοσύνη!
Κράτα αυτό το βιβλιαράκι, διάβασέ το,
όποτε θελήσεις. Είναι το τελευταίο βιβλίο που θα έχεις από τα χρόνια σου στο
Δημοτικό. Είναι ο Βήτια, ένα παιδί σαν κι εσένα, θα μπορούσε να είναι ανάμεσά
μας σήμερα, σαν συμμαθητής σου. Θυμήσου ότι πάντα θα υπάρχει ο δρόμος της
αποφυγής και ο δρόμος της προσπάθειας. Η προσπάθεια έχει και ανταμοιβή, η
ευκολία έχει μόνο χαμένο χρόνο. Μια ζωή, μια ευκαιρία. Η ευκαιρία σου!
Ένας σπουδαίος, παλιός ποιητής, ο
Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, έγραψε αυτό το ποίημα. Για σένα, για όλους μας.
Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη
και την αιτία της αδυναμίας τους.
Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου
όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα
και δε σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους
Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις
χωρίς να σε κουράζει η αναμονή,
ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα
να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος
να μην αφήσεις το μίσος να σε καταλάβει,
κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός
μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.
Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός
δίχως να γίνεσαι σκλάβος των ονείρων
Αν να δέχεσαι μπορείς θρίαμβο και όλεθρο
το ίδιο
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα
δύο
Αν είσαι σε θέση να υπομένεις
ακούοντας την αλήθεια που συ είπες,
να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη από
πονηρούς
που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν
αφελείς,
ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες
ζωή,
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα
και να φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία
φθαρμένα.
Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα
να τα παίζεις κορώνα-γράμματα μεμιάς,
να χάνεις κι απ' την αρχή να ξεκινάς
χωρίς να μέμφεσαι για τη μοίρα σου
κανέναν
Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και
μυς
να σε υπηρετούν ακόμα κι όταν έχουν
καταρρεύσει,
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει
εντός σου
τίποτε πέρα από τη θέληση που τους λεει
<βαστάτε!>
Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες
κι όμως να κρατάς την αρετή σου,
ή να περπατάς με κυβερνήτες
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή
σου.
Αν ούτε εχθροί σε βλάψουν μπορούν,
μα ούτε και κοντινότεροι φίλοι,
Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα
και κανείς πιο πολύ από τους άλλους
Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου
με εικοσιτέσσερις ώρες αξίας ζωής,
τότε δική σου θα είναι όλη η Γη
με όλα της τα αγαθά, κι ακόμη:
Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.
Εμείς, όλος ο Σύλλογός μας, σου θυμίζουμε:
Οι πόρτες μας θα είναι πάντα ανοιχτές για σένα!
Να θυμάσαι το πρώτο σου σχολείο!
Από όλους μας, Στο Καλό!